Artikel 1: Nederland vrijhaven illegale handel
Artikel 2: 'Vrij spel handel beschermde dieren'
Artikel 3: Controle exotische fauna faalt
Artikel 4: Handhaving CITES-verdrag in Nederland moet beter
Artikel 5: Handhaving CITES-afspraken moet beter


Artikel 1: Nederland vrijhaven illegale handel

Den Haag, woensdag 30 mei 2007

Tientallen levende exotische vogeltjes verstopt in een lange jas. Een koffer vol zeldzame cactussen uit de Mexicaanse woestijn. Toeristen die zwichten voor een ivoren beeldje. Of een container legaal hout, waar toch stammen mahonie zonder certificaat tussen liggen. Controleurs stuiten op allerlei vormen van illegale handel in dier- en plantensoorten, maar het meeste gaat ongezien de grens over.

De laatste zes jaar is er van handhaving van het handelsverdrag in bedreigde dier- en plantensoorten (Cites) amper meer sprake in Nederland. Dat zeggen verschillende dierenwelzijnsorganisaties als Wereld Natuur Fonds, Stichting AAP en IFAW. Het ministerie van Landbouw heeft andere prioriteiten zoals de bestrijding van besmettelijke dierenziektes, zegt David van Gennep van stichting AAP. Daarnaast hebben inspecteurs de benodigde kennis niet. Die deskundigheid was er wel, weet Elies Arps van het Wereld Natuur Fonds. ,,Maar de experts zijn om een voor mij onduidelijke reden op een totaal andere post geplaatst.’’

Volgens Wil Luiijf, een van die Cites-deskundigen en ex-medewerker van de Algemene Inspectie Dienst (AID), is daar een rel binnen het ministerie aan vooraf gegaan. ,,Het ministerie vond ons lastig geworden, omdat we wel eens wat aan leden van de Tweede Kamer vertelden. Ze zeiden dat we dusdanig met ons vak waren vergroeid, dat we moesten roteren.’’ Zonder die specialistische achtergrond is controle op dieren- en plantenhandel onmogelijk. ,,Neem traditionele Chinese medicijnen,’’ geeft Arps een voorbeeld. ,,Je moet die tekens kunnen lezen om te achterhalen wat erin zit.’’

De douane, politie en het functioneel parket zijn ook belast met de handhaving van het Cites-verdrag, maar leunen sterk op de AID voor specialistische kennis. Samenwerking tussen de vier partijen zou ook te wensen overlaten, zegt Arps. ,,Er is een machtsstrijd gaande. Allemaal willen ze leidend zijn.’’

Het zwakke optreden maakt dat de illegale handel alleen maar toeneemt. ,,Er komen onherroepelijk meer illegale dieren naar en door Nederland,’’ zegt Van Gennep. ,,Handelaren weten dondersgoed dat het hier makkelijk is. En Nederland is een land van liefhebbers. Het kan sommige mensen niet exotisch genoeg zijn. Laatst stuitten we op een lynx. Wie wil er nou een lynx als huisdier?’’ Wil Luiijf: ,,Het loopt de spuigaten uit. Alles wat je wilt, kun je krijgen.’’

Hard cijfermateriaal is echter lastig, zeggen alle drie. ,,Wanneer er slecht wordt gehandhaafd, weet je ook niet precies hoeveel er wordt verhandeld,’’ aldus Arps. ,,Het ministerie misbruikt die lacune. Als we de minister aanspreken op de slechte handhaving, krijgen we te horen: toon het maar aan. Krijg maar eens harde cijfers over illegale handel.’’

Tussen 1996 en 2001 importeerde de EU 6 miljoen vogels, 1,5 miljoen reptielen, 10 miljoen reptielenhuiden, 21 miljoen orchideeën en 572 ton kaviaar. ,,Aangenomen wordt dat tien procent daarvan illegale handel is,’’ zegt Van Arps.

Het ministerie van Landbouw vindt dat de AID met betrekking tot het Cites-verdrag ‘kwalitatief goed bezig is’. ,,Het is een welles-nietesspelletje,’’ zegt een woordvoerder over de aantijgingen. ,,Laat die organisaties maar met feiten komen van dingen die niet goed zijn.’’

Over de overplaatsing van Cites-experts zegt de woordvoerster niets te weten.

Bron: Algemeen Dagblad
 

Artikel 2: 'Vrij spel handel beschermde dieren'

Den Haag, woensdag 30 mei 2007

Er is nauwelijks controle op de handel in beschermde dier- en plantensoorten in Nederland. Omdat inspecteurs van de Algemene Inspectie Dienst (AID) na een intern conflict zijn overgeplaatst, kunnen handelaren vrijwel ongestoord hun gang gaan.

Bron: Algemeen Dagblad

Artikel 3: Controle exotische fauna faalt

Amsterdam, donderdag 31 mei 2007

De opsporing van uitheemse beschermde diersoorten in Nederland heeft ernstig te lijden van het verdwijnen van expertise bij het ministerie van LNV. Negen ervaren controleurs zijn in 2005 gedwongen een andere functie te accepteren. De aanleiding hiervoor was, volgens het ministerie, het lekken van informatie naar de Tweede Kamer en de pers.

Dit blijkt uit stukken die in bezit zijn van de Volkskrant. De controleurs werken bij de Algemene Inspectie Dienst (AID) van het ministerie die verantwoordelijk is voor het opsporen van illegale handel in beschermde dier- en plantensoorten. De medewerkers zien de roulatie als een ‘strafexercitie’.

Nederland is volgende week gastland voor de CITES-conferentie. In het door 171 landen ondertekende CITES-verdrag zijn afspraken gemaakt over de handel in beschermde dieren en planten. Volgens deskundigen op het gebied van dierenopvang en -welzijn beschikten de controleurs over unieke expertise die niet in enkele jaren is op te bouwen.

‘Bedrijfstechnisch gezien praat je over vernietiging van hoogwaardige kennis die internationaal nog altijd zeer wordt gewaardeerd’, zegt Ad Bom, directeur van reptielenzoo Iguana in Vlissingen. Andere deskundigen zijn dezelfde mening toegedaan. Bom: ‘De controleurs moeten vele unieke diersoorten als slangen, hagedissen, krokodillen, schildpadden en vogelsoorten als ook koralen, en de producten daarvan, uit elkaar kunnen houden. Om redelijk te kunnen functioneren heb je behalve veel kennis ook zeer veel praktijkervaring nodig.’

Elies Arps van het Wereld Natuur Fonds noemt het ‘onacceptabel’ dat de AID sinds de roulatie van de controleurs niet heeft aangegeven hoe de verloren expertise wordt vervangen. Het WNF brengt vandaag een rapport uit waarin aanbevelingen worden gedaan over de CITES-expertise.

Volgens het ministerie hebben de nieuwe controleurs de afgelopen twee jaar voldoende ervaring opgedaan en is sprake van spreiding van kennis over meerdere opsporingsdiensten.

Bron: De Volkskrant

Artikel 4: Handhaving CITES-verdrag in Nederland moet beter  

Zeist, donderdag 31 mei 2007

De handhaving van het CITES-verdrag in Nederland moet beter. Er is onvoldoende expertise om de illegale handel in bedreigde planten en dieren en hun producten op te sporen. Goede coördinatie tussen de handhavende diensten schiet tekort. Bovendien wordt door de uitbreiding van de Europese Unie (EU) en het wegvallen van de binnengrenzen de controle nog eens extra bemoeilijkt. Grote inbeslagnames zijn daardoor veelal toevalstreffers. Dat staat in het rapport Het product 'biodiversiteit'. De mondiale, EU- en Nederlandse handel in CITES-soorten, dat het Wereld Natuur Fonds (WNF) vandaag aan de Tweede Kamer aanbiedt.

Hoewel nauwkeurige cijfers over de legale en illegale handel in Nederland ontbreken, blijkt uit het rapport dat Nederland een grote importeur is van bedreigde planten en dieren. Zo werden tussen 1999 en 2003 650.000 wild gevangen vogels onder het CITES-verdrag in de EU ingevoerd; in die periode was Nederland de grootste importeur met 105.761 exemplaren. In Nederland werden tussen 2000- 2005 circa 486.438 bedreigde planten (en hun producten) en 67.623 bedreigde dieren (en hun producten) in beslag genomen.

Het rapport laat aan de hand van voorbeelden, waaronder mahoniehout, zien hoe de legale en illegale handel werken. Zo was Nederland binnen de EU ooit een van de grootste mahonie-importeurs. Sinds de handel in mahonie in 2002 vergunningsplichtig werd op basis van CITES, voert Nederland vanuit Zuid-Amerika bijna geen mahonie meer in, maar het wordt nog wel op de Nederlandse markt aangeboden. Echter, nu komt het via andere EU-landen - veelal onder een andere naam - Nederland binnen, of wordt verstopt tussen andere houtsoorten. Bij sommige douaneposten is onvoldoende kennis om mahonie te herkennen. Volgens het rapport is het daarom nodig dat de EU als een markt worden gezien, die ook als een markt wordt gecontroleerd.

Afgezien van de Douane, speelt ook de Algemene Inspectie Dienst (AID) van het ministerie van LNV een cruciale rol bij aanpak van de illegale handel. Veel van de 30.000 op CITES opgenomen soorten - en zeker de producten daarvan - zijn alleen te herkennen door experts. Zo is het bepalen van de samenstelling en herkomst van traditionele medicijnen erg moeilijk. Ook vereist het herkennen van orchideeën en reptielen grote expertise. Maar doordat negen van de elf CITES-deskundigen een andere functie bij de AID hebben gekregen, is de kennis hiervoor verdwenen.

¨De vraag naar wilde dieren en planten heeft grote impact op de natuur en de mensen die daarvan afhankelijk zijn¨ aldus Johan van de Gronden, algemeen directeur van het WNF. ¨Afgaande op de cijfers van inbeslagnames en de geringe pakkans, blijkt Nederland ook voor illegale handelaren aantrekkelijk. Nederland moet dus serieus werk maken van de handhaving en opsporing¨.

Bron: Website Wereld Natuur Fonds

Artikel 5: Handhaving CITES-afspraken moet beter

Den Haag, vrijdag 15 juni 2007

De controle op afspraken als bijvoorbeeld een handelsverbod op beschermde planten en dieren moet beter. Dat is een van de belangrijkste conclusies die minister Gerda Verburg (Landbouw) donderdag trekt uit de ministeriële rondetafelconferentie die woensdag in Den Haag plaatsvond tijdens de internationale Cites-conferentie.

De vergadering met vijftig ministers onderstreepte volgens Verburg verder het belang van Cites, het VN-orgaan dat de bescherming van bedreigde soorten bepaalt. ,,Het is een van de effectiefste verdragen en het is duidelijk dat Cites niet op zich staat. Er zijn raakvlakken met onder meer milieuvervuiling en klimaatverandering. Ook is helder dat bescherming van flora en fauna ontwikkelingslanden mogelijkheden biedt. Dat is van belang, want een aantal planten en dieren waarmee het niet goed gaat, is te vinden in landen die er economisch niet goed voorstaan.''

Ondanks het succes van Cites maken de ministers zich zorgen over de hoge criminaliteit, ook via het internet. Ze willen daar verandering in brengen met onder meer een pakket maatregelen waarbij alle landen strengere regels zouden moeten krijgen met passende straffen. Tegelijk zouden mensen beter geïnformeerd moeten worden over de gevolgen die de handel kan hebben voor planten, dieren en lokale gemeenschappen.

Bron: ANP