Heerhugowaard, donderdag 26 juli 2007

Een schildpad in de sloot in Heerhugowaard. Ab Wijker was de ramen aan het lappen en zag 'm in zijn ooghoek wegzwemmen. Direct pakte hij zijn mobiel en legde de zwemmende stoffel vast. Al is hij moeilijk herkenbaar in de 'groentensoep' in de sloot.

,,Hij is zo groot als je onderarm'', zegt Jolanda Wijker. Na één foto was de schildpad verdwenen. Richting het recreatiestrand van Luna.

Een unicum dachten de Wijkers. Maar volgens het Schildpaddencentrum in Alphen aan den Rijn zwemmen er tussen de drie- en vijfduizend schildpadden in de Nederlandse wateren. Allemaal ten dode opgeschreven, want ze kunnen niet overleven. ,,Ze worden gedumpt'', zegt een medewerker van het Schildpaddencentrum. ,,Als je een hond aan de boom zet als je op vakantie gaat, spreekt iedereen schande. Maar bij de schildpadden is dat net zo. Een schildpad teert in vijf tot acht jaar hier langzaam in en sterft een soort hongerdood.''

De schildpadden kunnen leven bij een temperatuur van 22 graden. ,,Dan worden ze actief en gaan voedsel zoeken. Als het kouder wordt - en dat is vaak zo in Nederland - zijn ze niet actief en teren op hun reserves. De schildpadden sterven een hele nare trage dood.'' De medewerker raadt aan de schildpadden naar de dierenbescherming te brengen, of af te leveren bij het Schildpaddencentrum in Alphen. Daar krijgen ze een schildpadwaardig bestaan.

Bron: Noord Hollands Dagblad