|
Kwallen, oesters
en zeegras
Zeeschildpadden
halen hun voedsel uit de zee, maar ze eten niet allemaal hetzelfde.
De dikkopschildpad eet bijvoorbeeld graag oesters, de lederschildpad
duikt liever naar diep water om kwallen te zoeken. De karetschildpad
plukt sponzen, zeedieren die veel op koraalriffen zitten. De groene
zeeschildpad is de enige die geen andere dieren eet. Hij eet planten
en zeegras, dat hij in ondiep water van de bodem graast.
Eitjes op
het strand
Zeeschildpadden
komen alleen aan land om hun eitjes te leggen. Daarvoor zwemmen ze
meestal naar het strand waar ze zelf geboren zijn, ook al is dat
duizenden kilometers ver. Daar paren ze eerst in het water. Als het
donker is, kruipt het vrouwtje daarna aan land. Voor een
zeeschildpad is dat een zware en gevaarlijke klus. Lopen kost een
zeeschildpad veel moeite en snel wegkomen voor een dier dat van
schildpadden houdt, zit er niet in. Eenmaal op het land, graaft het
vrouwtje een kuil, legt daar haar eitjes in, en dekt alles weer af
met zand. De eitjes zien eruit als zachte pingpongballetjes en een
zeeschildpad legt er ongeveer honderd en soms zelfs tot tweehonderd
per keer. Sommige zeeschildpadden stampen het zand waarmee de eitjes
zijn afgedekt nog een beetje aan door er met de onderkant van hun
schild op heen en weer te wiebelen. Zo valt het nest minder op.
Zon maakt
jongetjes en meisjes
Een
zeeschildpad verbergt haar eitjes op het strand onder een laagje
zand. Daarna broedt de zon ze in 55 tot 75 dagen uit. De warmte van
de zon bepaalt of er jongetjes of meisjes uit de eieren komen. Is
het erg warm, dan komen er meer meisjes. Bij lage temperaturen komen
er meer jongetjes. Is alles normaal, dan komen er ongeveer evenveel
jongetjes als meisjes. Eenmaal uit het ei, gaan de jonge
zeeschildpadjes als het donker is op een holletje naar zee. Degene
die dat halen, leven daar de eerste jaren van kleine zeedieren. Zelf
zijn ze ook voedsel voor andere zeedieren en voor vogels. Van elke
duizend kleine zeeschildpadjes, worden er met al die gevaren maar
enkele volwassen. Dat duurt lang: minstens tien en soms wel vijftig
jaar. Maar dan nog hebben ze een flinke tijd voor zich, want
zeeschildpadden kunnen meer dan honderd jaar oud worden.
Bron: Website WNF
|
