Schildpadden

Inleiding

Schildpadden zijn reptielen net als krokodillen, slangen hagedissen enz. Zij leven al 150 miljoen jaar op onze aarde.

 1 Botten en fossielen van schildpadden 

Een schildpad kan zijn kop op twee verschillende manieren intrekken om deze te beschermen. De meeste schildpadden trekken hun kop recht naar achteren, zodat de nekwervels binnenin het schild in een U-vorm buigen en het nekvel zich naar binnen vouwt. In deze positie kan de opening van het schild volledig worden afgesloten door de voorpoten. Sommige schildpadden trekken hun kop echter terug door hun nek als een slang zijdelings in te trekken en hun kop dan onder hun schild weg te stoppen. In dit geval kunnen de poten geen bescherming geven. Deze schildpadden hebben een ongewoon lange nek. Deze heeft wel het normale aantal van acht nekwervels, maar de gewrichten ertussen wijken structureel af van die van andere schildpadden.

Landschildpadden en zeeschildpadden

Het schild van de schildpad bestaat uit laagjes hoorn, (hoorn is het spul waarvan je nagels zijn gemaakt.) al die laagjes wordt een schild van ongeveer 5 mm. Dik. De wervels en ribben zijn in het schild gegroeid daarom kan de schildpad niet uit zijn schild kruipen. Zeeschildpadden hebben een glad plat schild zo komen ze sneller door het water, dat is handig als ze in gevaar zijn. De landschildpad heeft een koepelvormig schild, bij de landschildpad is een plat schild niet nodig want hij hoeft niet te zwemmen.

Twee schilden
Een schildpad draagt twee schilden: een rugschild en een buikschild. Samen vormen deze schilden een veilig pantser waarin de schildpad zich terug kan trekken als hij zich bedreigd voelt. Zijn kop, staart en zijn vier poten verdwijnen tussen het buikschild en het rugschild, zodat deze kwetsbare lichaamsdelen goed beschermd zijn tegen bijvoorbeeld roofdieren. Het schild van een schildpad is opgebouwd uit twee stevige lagen. De buitenste laag van het schild bestaat uit hele sterke hoornplaatjes. De binnenste laag van het schild is gemaakt van bot.

2 van ei tot schildpad

Inwendige bevruchting

Op het land levende gewervelde dieren grijpen elkaar bij het paren stevig vast. Het mannetje brengt hierbij zijn zaadcellen in het vrouwelijke voortplantingsorgaan. De bevruchting vindt dus inwendig plaats. Bij de enorme Galápagosreuzenschildpad, hier afgebeeld, kan het paren uren duren. De Galápagosreuzenschildpad heeft zijn naam te danken aan de eilanden waar hij op leeft.

Een schildpadje kruipt uit het ei

De moeder schildpad graaft een kuil in de grond en legt daar haar eieren in. De eieren zijn spier wit. De moeder schildpad legt 2 tot 20 eieren per keer.
Vervolgens dekt moeder schildpad het gat weer af. Na 2 tot 3 maanden komen de eieren uit de schildpad maakt met zijn eitand de schaal kapot. Als je de schildpad omkeert zie je een rode vlek dat zijn de resten van de eierdooier. De kleine schildpadjes zoeken een beschut plekje onder een struik of tussen afgevallen bladeren, vanaf daar gaan ze de wereld verkennen. De eieren hebben een ronde vorm en lijken op witte pingpong ballen. In de tijd onder de grond zijn de eieren in gevaar voor bijvoorbeeld hevige regen, temperatuur daling of ze worden opgegeten door andere dieren. Toch zijn er nog veel schildpadden.

3 de landschildpad

Nederlandse naam: Griekse landschildpad

Opvallende kenmerken: Het schild boven de staart bestaat uit twee delen, bij andere soorten bestaat dit uit één stuk.

Geslachtsonderscheid: De mannelijke dieren hebben een langere staart en het onderschild is lichtelijk naar binnen toe bogen. Bij het vrouwtje is dat niet.

Grootte: Zowel de mannelijke als vrouwelijke dieren worden ongeveer 20cm groot.

Leeftijd: 50 jaar soms zelfs ouder

Bijzonderheden: Het is een actieve schildpad die graag klimt en graaft. In de vrije natuur is de Griekse landschildpad een doorzetter als hij ergens heen wil dan klimt hij over en door takkenbossen en over boomstronken en laat zich zonder pardon tientallen centimeters naar beneden vallen.

Gebied: De Griekse landschildpad leeft in heel Zuid-Europa.

Voeding: De Griekse landschildpad eet: sla, appel, komkommer, tomaat en banaan.

Nederlandse naam: Russische vierteen schildpad

Vindplaats: Centraal Azië.

Opvallende kenmerken: Zoals de naam van de schildpad zegt zitten aan iedere poot vier tenen, de beenplaten op het rugschild zijn ruw en bestaan uit kleine ringen.

Geslachtsonderscheid: De mannetjes hebben een langere staart dan de vrouwtjes en een iets holler buikschild.

Grootte: Ze kunnen op hun tot 20cm groot worden.

Voeding: De Russische vierteen schildpad eet graag appel, komkommer, tomaat en banaan ze eten ook graag paardenbloem.

Nederlandse naam: Sporen schildpad

Vindplaats: De westelijke Afrikaanse Sahelzone tot oostelijk Soedan.

Opvallende kenmerken: Het is de grootste op het vaste land levende schildpad. Op de dijen zijn duidelijk twee of drie vergrote beenplaten te zien.

Geslachtsonderscheid: De mannetjes hebben een langere en aan de schildkant dikkere staart dan de vrouwtjes en een iets hol buikschild.

Grootte: Ze kunnen zo'n 80 à 85 cm lang worden en 100kg wegen.

Voeding: De Sporenschildpad eet appel, komkommer tomaat, weinig banaan, paardenbloem en weegbree. Ze hebben ook stro en hooi nodig dat is voor hun darmen ook moeten ze sepia of kalkgrit hebben dat zijn eierschalen.

Het langzaamste reptiel Met als uitzondering van de kameleons zijn landschildpadden trager dan enig ander reptiel. Bij een experiment op Mauritius bleek dat een hongerige seychellenreuzeschildpad niet meer dan 4,57meter per minuut kon afleggen. Over grotere afstanden bewoog het dier zich nog veel langzamer voort.
 

4 Waterschildpadden

Nederlandse naam: Roodwangschildpad

Vindplaats: Noord Amerika tot Mexico.

Opvallende kenmerken: Alle dieren heb op de wang vanaf het oog een rode vlek.

Geslachtsonderscheid: De mannelijke dieren hebben heel lange nagels aan de voorpoten, dit heeft niets te maken met het feit dat de nagels niet slijten. Het vrouwtje is ook te herkennen aan haar grootte, zei kan zo'n tien centimeter langer worden.

Grootte: Mannetjes meestal niet langer dan 20cm, vrouwtjes soms langer dan 30cm en bijna twee kilo zwaar.

Leeftijd: 35 jaar soms zelfs ouder

Bijzonderheden: De meest populaire schildpad ter wereld. Helaas worden er nog veel te veel verkocht door ondeskundige mensen die veel ouders en kinderen, soms willens en wetens, een schildpadje verkopen en hen niet voldoende inlichten over hoe groot ze kunnen worden en ongezond dit dier is voor de gezondheid. (Roodwang)schildpadden veroorzaken in Amerika een enorm hoog percentage aan ziektes, zoals diarree en buikpijn door de overvloedig aanwezige salmonella bacteriën, bij spelende kinderen. Ook worden deze dieren vaak onderschat op hun gevaarlijk bijtgedrag, als een schildpad in nood is kan hij twee dingen doen, zijn kop intrekken of zijn belager een vinger afbijten, vaak kiest het dier voor het laatste!

Voeding: De Roodwangschildpad eet fruit, sla, kattenbrokken in korrelvorm (per 200 gram lichaamsgewicht 1 korreltje. Ze eten natuurlijk ook appel, komkommer, tomaat en banaan.

Nederlandse naam: Bijtschildpad

Vindplaats: Belize, Canada, Mexico en de Verenigde Staten

Opvallende kenmerken: Het buikschild is aanzienlijk kleiner dan bij andere soorten schildpadden, dit schild is meestal lichter van kleur dan het rugschild. Het rugschild is geelbruin tot zwartbruin of donkergroen van kleur, de randen zijn glad.
De dieren hebben een naar verhouding grote kop en dikke nek, deze kan doordat het schild omhoog staat aan de voorkant geheel tussen het schild worden teruggetrokken.

Grootte: Maximaal 60 cm

Gewicht: Tot 50 kg

Leeftijd: Mogelijk meer dan 100 jaar oud

Bijzonderheden: Deze schildpad is bijzonder sterk en bestaat vrijwel alleen uit spieren. Een kinderhandje of voetje kan zo afgebeten worden door deze schildpad.

Voeding: De Bijtschildpad eet vis, kip, eendagsmuizen en eendagskuikens. Ze eten ook waterdieren zoals kikkers en salamanders.


5 Moerasschildpad

Nederlandse naam: Europese moerasschildpad

Vindplaats: Zuid Frankrijk, Spanje, Portugal, Noord Afrika en Italië.

Opvallende kenmerken: De kleur van de Europese moerasschildpad is olijfgroen of zwart, het lichaam is als je het met de kop en de poten vergelijkt erg klein. Jonge exemplaren hebben een opvallend lange dunne staart. Op de kop zitten gele puntjes of streepjes. De meeste dieren hebben een vel gele omranding in het oog om de iris.

Geslachtsonderscheid: De mannelijke dieren zijn iets kleiner en hebben een langere staart dan de vrouwtjes.

Grootte: ongeveer zo,n 14 cm, met een maximum van 20cm

Bijzonderheden: De Europese moerasschildpad is een soort dat erg schuw is.

Voeding: Deze dieren eten planten, kreeftjes, vissen, wormen en slakken.


6 mens en schildpad

Mensen proberen altijd zoveel mogelijk geld te verdienen en kweken daarom schildpaden die doden ze en verkopen hun schild als wanddecoratie.
Maar bij mijn tante worden ze opgevangen en verzorgd. Mensen die schildpadden vinden kunnen ze daar heen brengen. Ook worden ze er heen gebracht als mensen hun schildpad niet meer willen hebben bijvoorbeeld als deze te agressief worden. De dieren komen eerst in een speciale bak in een kamer waar behalve de vrijwilligers en mijn tante niemand kan komen. Die kamer heet “quarantaine” daar wennen ze aan hun nieuwe omgeving als ze dan niet ziek zijn dan mogen ze in de grote bak.


7 einde

Schildpadden zijn hele leuke dieren en ik hoop dat jullie dat nu ook vinden.

© 2003 Leonie Forsman uit Assendelft

Terug naar pagina werkstukken & speurtochten	Het Schildpaddencentrum is overdekt en daarom onder alle weersomstandigheden te bezoeken! Je ziet een heleboel soorten schildpadden en komt heel veel  over deze bijzondere dieren te weten!
Terug naar startpagina
© SSN